Nasz Patron

Nasz patron – Adam Mickiewicz

Adam Mickiewicz urodził się w Zaosiu koło Nowogródka w 1798roku 24grudnia. Studiował w Wilnie filologię klasyczną, literaturę polską oraz historię. W tym czasie pracował w tajnych stowarzyszeniach studenckich filomatów i filaretów. Za tę działalność został skazany na przymusowy pobyt w Rosji od 1824 do1829 r. W latach 1819- 1823 był nauczycielem w Kownie. Poznał Puszkina – rosyjskiego poetę. Do dziś na Krymie w Bakczysaraju jest muzeum poświęcone obu poetom. Pamiątki po nich znajdują się w jednym pomieszczeniu przedzielonym białą kreską po przekątnej na podłodze, a opiekunka tego muzeum z dumą opowiada o obu poetach; biała kreska jest po to, aby mogli nadal „żyć w zgodzie“.

W 1829 roku Mickiewicz odbył podróż do Niemiec i Rzymu, a następnie już na stałe zamieszkał w Paryżu. Podczas pobytu na Krymie napisał „Sonety krymskie“. W Paryżu poślubił Celinę Szymanowską córkę znanej wówczas pianistki. Wykładał w Lozannie i w Paryżu literaturę słowiańską. Tak często, jak mógł, odwiedzał dom Fryderyka Chopina, gdzie słuchał jego koncertów fortepianowych. Zajmował się również działalnością polityczną, redagował międzynarodowe pismo „La Tribune des Peuples“ („Trybuna Ludów“).

W 1822 roku ukazał się jego tomik „Poezji“ i to dało początek nowej epoki literackiej , jaką był romantyzm. W „Balladach i romansach“ ukazał w pełni swoją romantyczną duszę przesiąkniętą historią, ludowością, niesamowitą wyobraźnią. W swoich utworach ukazał również obraz nieszczęśliwej miłości, którą sam przeżył. W 1828 roku napisał powieść poetycką pełną żarliwego patriotyzmu „Konrad Wallenrod“. W 1832 roku napisał Dziady“ oraz przypowieści moralne w stylu biblijnym „Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego“. Dwa lata później napisał epopeję narodową „Pan Tadeusz“, w której zawarł piękne obyczaje szlachty polskiej i tęsknotę za odzyskaniem wolności Polski.

Twórczość Mickiewicza doczekała się zawrotnej ilości opracowań i inspiruje wciąż nowych komentatorów. Julian Przyboś mówi o poecie, że “Tylko najwięksi tworzą nie tylko swój, ale i wspólny nowy język, nie tylko ich, ale i nasz“.
Mickiewicz umarł w Konstantynopolu w 1855r., gdzie chciał stworzyć oddziały polskie.